Kent u het sprookje van de wolf en de kleine biggetjes?
Het kabinet Rutte wil toewerken naar een kleine, efficiënte overheid en streeft hierbij naar minder rijksambtenaren. Op dit moment lijkt er een reductie van ruim 25.000 ambtenaren haalbaar.
Buiten blaast de wolf een stevige crisis. Gelukkig zit de voordeur op slot. Naar buiten mag wel, maar niet naar binnen. Op papier een fraaie personeelsreductie, zeker als hierbij een aantal ministeries nog geen cijfers hebben afgegeven.
De basisgedachte is dat externe inhuur kostbaar en ongewenst is. En dus bestreden moet worden. Met Roemer-norm in de hand komt bij een ministerie geen wolf door de achterdeur.
Tot dusver weinig aan de hand. Lijkt allemaal erg logisch.
Dus de creatieve oplossingen moeten dus van de biggetjes van binnenuit komen. Met 275.000 werknemers is de rijksoverheid een grote werkgever. Grote organisaties zijn vaak hiërarchisch van structuur. Zo ook wordt de reductie binnen de autonomie van elke ministerie bestuurd. Overschot en tekorten aan kennis en kunde worden binnen en niet niet tussen ministeries opgelost. Interne arbeidsmobiliteit is als proces geen automatisme. Ook de tussendeuren zitten dus stevig op slot. Dit klinkt minder logisch.
De voordeur, de achterdeur en de alle tussendeuren zitten stevig op slot tegen de boze buitenwereld. Er komt niemand meer binnen en niemand beweegt. Hopen dat de wolf vanzelf weg gaat? Zonder samenhang zijn het allemaal schijnoplossingen.
Wie ontschot de ministeries en brengt samenhang tussen de maatregelen? Zet de kennis en kunde van de professional centraal en maximaliseer mobiliteit. Mensen en organisaties leren en innoveren alleen bij interactie. Met professionals van binnen en van buiten.
Dus zet alle slimme biggetjes bij elkaar en blaas die wolf weg. Het is crisis.
Eric Sessink
InQuest Mobiliteit en Marktplaats